Jeszcze w sprawie esperanto i historii Polskiego Radia

Kompromitująca decyzja władz Polskiego Radia o likwidacji niebywale popularnej w świecie redakcji esperanckiej Radia Polonia wywołała reperkusje światowe. Nadchodzą liczne listy z protestami. adresowane tak do samego radia, jak i do władz państwowych. Poniżej publikuję tłumaczenie listu p. Renato Corsettiego, prezesa Światowego Związku Esperantystów, wysłanego do prezydenta RP.

Wielce Szanowny Panie Prezydencie,

Zwracam się do Pana jako najwyższej władzy w Polsce w sprawie nie najważniejszej wśród Pana problemów wagi państwowej, ale która może pozbawić Polskę wartościowego środka międzynarodowej informacji i mogłaby wyrządzić nawet szkodę.

Mimo, że Pan sam napisał (w http://www.polskieradio.pl/polonia/eo), że Pan wysoko ceni pracę programu dla zagranicy Polskiego Radia: „Honorowy patronat Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej nad obchodami 70-lecia Radia Polonia przyjąłem z głębokim przekonaniem o wielkim znaczeniu misji, jaką spełnia ta zasłużona instytucja” prawdopodobnie pojawił się zamiar likwidacji audycji Polskiego Radia w języku esperanto, audycji zaliczanych do najbardziej słuchanych według statystyki korespondencji od słuchaczy. Ewentualne zaprzestanie nadawania audycji Radia Polonia w języku esperanto mogłoby być interpretowane jako krok wymierzony w swobodę przekazu informacji i zarazem można by błędnie zrozumieć tę decyzję z powodu żydowskiego pochodzenia twórcy esperanta, Ludwika Łazarza Zamenhofa, uważanego za wielkiego syna Polski i uznanego przez UNESCO za prominentną figurę całej ludzkości.

Te audycje zjednują Polsce wielu przyjaciół na całym świecie, również i dlatego, że pojęcia esperanto i Polska są ściśle wiążą się ze sobą w umysłach wielu ludzi na świecie. Zlikwidowanie audycji esperanckich byłoby stratą nie tylko dla esperantystów, lecz także dla samej Polski. Jak Wietnamczycy, Japończycy lub Amerykanie, już nie mówiąc o bliższych nam Europejczykach, mogą otrzymywać rzetelne informacje o Polsce? Tym bardziej w epoce globalizacji audycji radiowej za pośrednictwem Internetu! Polska okazała się awangardowa, gdy utworzyła te audycje. Teraz gdy ma coraz więcej powiązań z zagranicą i integruje się z Unią Europejską, w przypadku likwidacji audycji Polska mogłaby się cofnąć o krok do tyłu. Dla światowej społeczności esperantystów zaprzestanie nadawania audycji esperanckich przez Warszawę jest trudne do wyobrażenia, ponieważ do naszego ruchu należą środowiska opiniotwórcze (profesorowie uniwersyteccy, politycy, dziennikarze, pisarze i inni intelektualiści, a nawet laureaci Nagrody Nobla, którzy mimo swoich zawodowych i społecznych zadań słuchają tych audycji i wykorzystują ich treści w swojej pracy i działalności, ponadto kopiuje się te audycje i wykorzystuje na kursach esperanta a nawet w audycjach radiowych innych stacji, itp.

Ponadto, Szanowny Panie Prezydencie, nasz Związek rozpoczął już pertraktacje z polskimi esperantystami i władzami na temat organizacji dorocznego kongresu światowego esperantystów właśnie w Polsce w roku 2009, w 150 rocznicę urodzin L. L. Zamenhofa. Nie podjęliśmy jeszcze ostatecznej decyzji w tej sprawie. Ale jest sprawą oczywistą, że dalsze nadawanie audycji w okresie poprzedzającym jubileusz przysporzyłoby Polsce dalszych przyjaciół i zachęciłoby do udziału w uroczystościach jubileuszowych oraz innych konferencjach i spotkaniach z jubileuszem związanych.

Jesteśmy przekonaniu, że uda się Panu wpłynąć na kompetentne władze, aby uniknięto właśnie teraz szkodliwych decyzji, które mogą negatywnie wpłynąć na obraz Polski w świecie i narazić na ryzyko organizację światowego kongresu esperantystów (z udziałem ok. 3000 uczestników) w Polsce w roku 2009.

Polegam na Pana ocenie i pozostaję do dyspozycji w przypadku potrzeby udostępnienia dalszych informacji ze strony Pana urzędów biorąc nawet pod uwagę wizytę w nich w celu osobistego naświetlenia sytuacji.

Wielce Szanowny Panie Prezydencie!

Światowa społeczność esperantystów – z uwagi na przyjazny stosunek do ojczyzny Zamenhofa – bardzo uważnie śledziła w ostatnich dziesiątkach lat rozwój sytuacji w Polsce, a tym bardziej teraz, kiedy Polska coraz bliżej współpracuje w ramach Unii Europejskiej. W tym wszystkim ważną rolę odgrywa szybki i wiarygodny przepływ informacji. To zapewniają coraz skuteczniej audycje radiowe. Dlatego też w imieniu zarządu Światowego Związku Esperantystów a także w imieniu licznych przyjaciół Polski w świecie – zwracam się do Pana, Panie Prezydencie, z prośbą o dalsze wspieranie audycji esperanckich Polskiego Radia.

Z wyrazami szacunku

Renato Corsetti

Prezes Światowego Związku Esperantystów
<renato.corsetti@esperanto.org>

Mój komentarz będzie niezmiernie prosty: no i co, panowie? Nadal się wam wydaje, że można robić co się komu podoba? Jeśli tak – to bawta się tak dalej i myślta o nowych posadach najdalej za trzy lata; a zapewniam, że wam akurat będzie wtedy trudno znaleźć cokolwiek poza robotą sprzątającego na Dworcu Centralnym, i to na zlecenie. Smutno tylko, że jednoczesna decyzja władz PR o likwidacji niebywale ważnej placówki naukowej, jaką było Centrum Historii Polskiej Radiofonii (obie decyzje podjęto 26.10.2006) nie wywołała takich reperkusji jak ta w sprawie esperanto. Obie te deczyzje są bowiem równie antyinteligenckie, prostackie i szkodliwe dla tego kraju.

stop.jpg

Reklamy

9 uwag do wpisu “Jeszcze w sprawie esperanto i historii Polskiego Radia

  1. Dziękuję za wskazówkę. Lecz nie znalazłem w niej uchwały zarządu, z uzasadnieniem likwidacji tych dwóch konkretnie placówek.
    Chyba istnieje taki dokument.
    Mam już poniższy tekst i chcę znaleść Epilog do niego.

    „Zarząd Polskiego Radia SA w dniu 8 lipca 2003 roku powołał Centrum Historii Polskiej Radiofonii.
    Prezydentem był – Aleksander Kwaśniewski.
    Głównym cele jest: gromadzenie dóbr i materiałów dokumentacyjnych związanych z dziejami Polskiego Radia SA oraz powstaniem i rozwojem w naszym kraju radiofonii publicznej, a także popularyzacja historii i dokonań polskiej radiofonii.”
    Pozdrawiam
    Henryk

    Polubienie

  2. Podzielam w pełni oburzenie faktem likwidacji redakcji esperanckiej Radia Polonia oraz CHPR. Chciałbym o tym napisać na swojej stronie. Dlatego proszę bardzo o podanie źródła – tekstu uchwały Zarządu PR likwidującej te placówki.
    Powodzenia, Henryk

    Polubienie

  3. rozumiem polski, ale nie mowiem dobrze po polski… preto bendziem pisac swoi komentarz po angielski…

    my name is amir… i am bosnian living in denmark… i speak equally well english and esperanto… i must admit that i rarely listened to esperanto program from radio polonia, but i know many people did, and were really glad for it… closing esperanto broadcast means that number of esperantists would not be able to hear fresh news from poland in esperanto…. i have no idea why would it be in the interest of polish government to shut down the broadcast, for on the long run, poland is loosing the communication channel… it is hard to say whether new, better, or more important channel can be organized for the same financial means… example with ukrainian broadcast stated by Targalski, does not sound better in my ears, with all respect to ukrainian minority in poland…

    another thing Targalski mentions is that Zamenhof was a jew, ergo not polish, making it clear that one cannot be jew and polish at the same time… nonsence… we know that similar statements were used by nazi propaganda in the past… by privatizing the right to „polishness”, to judge who is polish, Targalski is playnig on the dangerous cords of nationalism… it does not surprise me, for the same thing is happening other places in europe; a growing group of people are privatizing the right to national belonging… this monopolysation is not going to bring any good to poland, denmark or any other country… i hope we all remember the danger and consequences of nationalism in recent history of bloodshed… raise your voice and resist to nationalistic retoric, f.ex. by choosing neutral mean for international communication: esperanto.

    Polubienie

  4. @Bob – lau# mia scio la afero disvastig#as, protestoj venas. Kelkaj polaj eminentuloj scias jam pri graveco de la problemo kaj… ni vidos.

    Po polsku – wedle mojej wiedzy sprawa się rozpowszechnia. Niektórzy polscy oficjele wiedzą już o wadze problemu i… zobaczymy.

    Polubienie

  5. Wimmer,
    Yes, no answer yet. I will keep asking until I get an answer. Will you ask too, please? I do not understand the Polish language, so I rely on others to tell me whether anyone has answered.

    Jes, neniu repondo ghis nun. Mi daure demandos, ghis kiam oni respondos. Chu ankau vi demandos, mi petas? Mi ne scipovas la polan, kaj tial mi dependas de aliaj por diri al mi, chu oni jam respondis.

    Polubienie

  6. Thanks to Radio Polonia in Esperanto, I have learned a great deal about your culture and people. I do not speak Polish, but someday I want to visit, perhaps in 2009 if the Esperanto community decides to meet there again. But WHY cut the most successful and least costly section of Radio Polonia? It is a backwards step and a bad business decision. I believe it does a grave disservice to Poland’s voice to the world, and I do not understand the reason for it.

    Dank’ al Radio Polonia en Esperanto, mi jam multe eksciis pri via kulturo kaj popolo. Mi ne scipovas la polan lingvon, sed iam mi deziras viziti, eble dum 2009 se la Esperanta komunumo denove kunvenos tie. Sed KIAL likvidigi la plej sukcesan kaj malplej multekostan redakcion de Radio Polonia? Estas pasho malantauen, kaj malbona komerca decido. Mi kredas, ke oni grave misservas la vochon de Pollando al la mondo, kaj mi ne komprenas la kialon.

    Polubienie

  7. Się pojęcia nie ma o takich różnych ścichapękach „naszej kochanej wadzy”.
    Wadza postanowiła wreszcie realizować idee taniego państwa.
    Decyzję pewnie podjęło jakiś nowiuteńkie lwiątko prawicy – może jakiś Zioberek albo Zawiszek Zausznik?

    Polubienie

Możliwość komentowania jest wyłączona.