Pogoń za Lisem

Nie ukry­wam: mam sła­bość do tego faceta. Wie­lo­krot­nie o tym pisa­łem: warsz­ta­towo uwa­żam go za dzien­ni­ka­rza total­nego; co wię­cej – zga­dzam się w dużej mie­rze z jego poglą­dami. Lis z równą łatwo­ścią posłu­guje się kla­wia­turą kom­pu­tera pisząc świetne tek­sty – także książki – jak korzy­sta z moż­li­wo­ści mediów wizu­al­nych czy radia. Ma wygląd „jak trzeba”, świetny głos, wielki talent orga­ni­za­cyjny, ogromną wie­dzę. To on w końcu – choć go osta­tecz­nie wyrzu­cili – stwo­rzył markę „Fak­tów” i cały TVN24, znisz­czony obec­nie i spro­wa­dzony do roli elek­tro­nicz­nego nędz­nego tablo­idu przez jego mało zdol­nych, a bar­dzo pazer­nych następ­ców. To on odno­wił upa­da­jący „Wprost”, robiąc z tuby PiS-u i sfru­stro­wa­nych lustra­to­rów liczący się tygo­dnik opinii.

No, może nie powa­lił mnie do końca na kolana swoim por­ta­lem inter­ne­to­wym, ale i ta ini­cja­tywa – głów­nie z uwagi na siłę „Liso­wego brandu” – bez wąt­pie­nia także okaże się biz­ne­sowo trafiona.

Sekundy grozy

Niektórzy ludzie usprawiedliwiają posiadanie jeszcze odbiornika telewizyjnego zdaniem “bo widzi pan, kanały Discovery oglądam i CNN mi się zdarza”. Odnoszę się do takich enuncjacji nieco sceptycznie (jakoś niezbyt wierzę w tę znajomość angielszczyzny w stopniu pozwalającym na korzystanie z CNN…), ale w sumie z sympatią. Tyle,  że to już przestaje być usprawiedliwienie zasadne. I to nie tylko dlatego, że kanały Discovery – wywodzące swój rodowód z roku jeszcze 1985 i wówczas stanowiące niemal objawienie na rynku telewizyjnym – w pogoni za oglądalnością i reklamą w ciągu swego niemal trzydziestolecia okrutnie spsiały: można tam dziś obejrzeć tematy-brednie, niegdyś niemal nie do pomyślenia, typu rozważań o duchach, życiu pozagrobowym czy UFO. Również dlatego, że ekipa redagująca polską wersję tego kanału została dobrana najwyraźniej w sposób urągający przyzwoitości. Stwierdzam z całą mocą: są tam ludzie skrajnie niekompetentni. 

Ruszył Lis

Z wielkim zainteresowaniem czekałem na portal Tomasza Lisa. Z tym większym, że – jak wielokrotnie pisałem – uważam Lisa za dziennikarza Nr 1 w Polsce: jest to człowiek piekielnie zdolny, niebywale operatywny i z jednakową łatwością (i powodzeniem!) poruszający się po studiach telewizyjnych czy radiowych, jak i posługujący się piórem – zarówno jako autor, jak redaktor. W dodatku facet ma tzw. warunki: jest do oglądania i do słuchania. Słowem, dla mnie Lis jest dziennikarzem totalnym. Ci, którzy wyrzucili go z „Wprost”, są – w moje opinii – bardzo delikatnie rzecz nazywając, nierozsądni. Strzelili sobie w stopę i prawdopodobnie zarżnęli kurę, znosząca złote jaja. Ale – ich pies, ich pchły.

Nierzetelność czy niechlujstwo?

Dostałem od jednego z Czytelników prośbę o krytyczne przyjrzenie się prezentacji jakiejś tam sondy poparcia dla partii politycznych, przedstawionego graficznie przez TVN24 na planszy. Proste porównanie odpowiednich wielkości liczbowych ze zobrazowaniem sugeruje, że jest tu coś trochę “nie tak”; proszę zresztą popatrzeć obok, do listu czytelnika był załączony zrzut ekranu, który reprodukuję.

Czytelnik domyśla się tu jakiejś straszliwej manipulacji; miałaby ona polegać na przesadnym graficznie przedstawieniu przewagi PO nad pozostałymi partiami. Czy tak jest istotnie?

Degeneracja mediów

Wiele, wiele lat temu uczestniczyłem w masówce (kto jeszcze pamięta to słowo?). W jej trakcie pewien działacz partyjny – zwracając się do młodzieży – użył profetycznego, jak się okazało, zwrotu, który wywarł na mnie wrażenie niezatarte do dziś. Wykrzyknął był mianowicie z emfazą „Młoda polska degeneracjo”…

Czyżby przewidział rozwój polskich mediów elektronicznych?

Czekaliśmy na ten film

Rewelacja. Angole – których zresztą lubię - mówią coś w rodzaju prawdy…