Bawcie się dobrze!

Jeśli to, oczywiście, możliwe. Nie jestem w stanie bowiem pojąć, czemu mam żreć i pić wódkę z tego tylko powodu, że Ziemia akurat znalazła się w jakimś tam punkcie swojej orbity, nie zaś wtedy, kiedy mam na to akurat ochotę. Nigdy nie znosiłem świąt, żadnych zresztą. Poza jednym: niesamowicie tradycyjnymi imieninami mojego wuja, Naczelnego Samca Rodu, w których w głównym pokoju uczestniczyli wyłącznie dorośli (ach, co to było za przeżycie, gdy z pokoju dziecinnego awansowałem wreszcie do tego drugiego!). Po posiłku panowie przechodzili do gabinetu na koniak i cygara oraz brydża, panie zaś pozostawały w salonie i rozmawiały o jakichś Swoich Sprawach. To miało wdzięk; ale to przeszłość i chciałbym widzieć dziś takie panie, które dałyby się odegnać… No, ale tradycja tradycją, więc najpewniej nie będę miał czasu na moje ulubione zajęcie, tj. siedzenie przy komputerze. Zatem: do następnego spotkania; chlup w ten głupi dziób i oby nam się. Panom – by ich panie wyglądały jak obok, paniom – by wyglądały tak właśnie. Specjalne zaś pozdrowienia dla nieznanego mi osobiście pana Palikota, który zaczyna mi się niezwykle podobać: mówi pyszne rzeczy otwartym tekstem i ma czarnych wyraźnie z tyłu. Coś mi się zdaje, że on jeszcze nieźle Platformie narozrabia, jeśli go mohery szydełkami nie zakłują.